අම්මගේ අමාරුව - Ammage Amaruwa - 3






එත් සමග කිසිවක් නොකිය යන්න ගිය රන්බණ්ඩා දෙස බලා සිටි මව සුසුමක් සලා නැවත ගෙදරට ගොඩ විය. මව ගෙදරට ගොඩවී සාලයේ තිබු සෙටියේ වාඩිවී කල්පනා කරමින් සිටින්න විය. ඇයට හොරාට හෙමින් පිලිකන්න පැත්තෙන් ගෙදර ඉස්සරහා පාරට මාරු වුන මම කිසිවක් නොදන්න ගානට ගෙදරට ගොඩවිය එත් සමග කලබලයට පත් වු මව ..

 මව -පු පු පුතේ ඔයා කොහෙද ගියේ 

මම - රන්බණ්ඩා බලන්න 

මව - අ අ එ එ ළමයා හම්බුනාද?

 මම - නෑ මන් ගෙදර ගියාම එයාලගේ අච්චී කිව්වා එකා ටවුමට ගියා කියලා 

මව - ඉතින් 

මම - මන් එහෙම්ම වැව් තාවුල්ල පැත්තට ගියා 

මව - ඔයා එන කොට රන්බණ්ඩා හම්බුනාද ? 

මම - නෑ ඇයි අම්මා රන්බණ්ඩා ගැන අහන්නෙ

 මව - අ නැ නැ නිකමට නිකන් අනේ යන්න ගිහින් ඇග පන හොදගෙන එන්න කලුවර වැටෙන්න කලින් 

මම - සීයා අවාද 

මව - ඔය අවේ

 කෙසේ වෙතත් සීයා එදා රෑ බත් කන්නවත් නැගිට්ටෙ නැත. ඔහොම පහුවදා උදා වු අතර මම නැගිට කුස්සියට යන කොට සීයා සහ මව බර කතාවකය. 

සීයා - මට රීයේ වැඩි වැඩි උනා ගෙදරට අවේ කොහොමද කියලා මතක නෑ 

මව - ඇයි තාත්තේ සිහිය නැති වෙන ගානට බොන්නෙ 

සීයා - ඇයි බන් මගේ අතින් මොකක් හරි වැරැද්දක් උනාද? 

අම්බෝ මේ නාකියා දන්නෙ නෑ වගේ අහන ලස්සන 

මව - තාත්තා බීලා අවාම විකාර දොඩනවා අනික කවුද ඔය මැනිකේ කියන්නෙ

 සීයා - අප්පා මන් එවත් කියවනවාද? 

මව - ඔව් 

සීයා - ඒ මන් යලුවෙලා හිටපු ගෑනු ළමයෙක් 

මව - ඔය අපේ චන්ද්‍රසිරි ගේ අම්මා නෙමෙ නෙද?

 සීයා - නෑ දුව 

මව - අම්බෝ තාත්තානන් 

සීයා - අහපන්කෝ ඉස්සෙල්ලා, චන්ද්‍රසිරි කියන්නෙ මගේ දරුවෙක් නෙමෙ

 එත් එක්කම උයන එක පැත්තකින් තිබ්බ අම්මා සීයාගේ කතාව අසන්න අසල තිබු පුටුවෙන් වාඩි විය. 

මව - ඉතින්

 සීයා - මන් ඒ දවස්වල ඉදන් ආදරේ කොරේ ඔය මැනිකේ කියන ගෑනු ළමයට කොහොමෙන් කොහොම හරි දවසක් ඔය මැනිකේ කියන ගෑනු ළමයා වැවේ ගිහින් දියේ ගිලිලා නැති උනා, මගේ දුක තුනී කරේ චන්ද්‍රසිරි ගේ අම්මා තමා එ කියන්නෙ ඔයාගේ නැන්දම්මා ඒ වෙද්දී ඒ ගැනී ගමේ හිටිය රස්තියාදු කාරයෙක් අතින් අනාත වෙලා හිටියේ චන්ද්‍රසිරි එතකොට එයාගේ බඩේ ඉතින් ඒ ගෑනිගේ දුක අහලා මන් ඒ ගෑනිව බැන්දා 

මව - අම්බෝ මාර කතාවක් නේ .....මට කවුරුත් කියලා නෑ 

සීයා - එකට මොකෝ දැන් දන්නවා නේ 

එත් එක්කම හොද්ද බැලීම සදහා පුටුවෙන් නැගිට මව දෙකට නැමි අසල තිබු හිරමනය එහාට කරන්න විය. එත් සමග ඇයගේ ලොකු බෝල පස්ස දුන්න වගේ අපේ පැත්තට නෙරා පෙනුන අතර සීයා මවට හොරාට ඔහුගේ ලිගුව අල්ලා මිරික ගන්න විය. මව නයිටිය සහ හව්ස් කොට් එක ඇදලා හිටය නිසා හොදයි නැතත් සියා මොනවා කරයිද දන්නෙ නෑ. එත් එක්කම ............

..........සීයේ....... මිදුලේ කවුද කතා කරනවා ඇසුනු අතර ඒ කටහඩ මට හොදින් හුරුපුරුදුය. එත් එක්කම මවද බය වී ඒ හඩ දෙස සවන් දෙන්න විය. 

සීයා - රන්බණ්ඩා කිරි ගෙනත් ඉන්න මන් අරන් එනන් 

මව - මන් ගෙනන් තාත්තා ඔහොම ඉන්න

 එත් එක්කම වේගයෙන් මව සාලය දෙසට දුවගෙන එන්න විය. 

මව - දැන් නැගිට්ටෙ යන්න යන්න මුන හොදන් එන්න 

එසේ කියමින් මව එලියට යන්න විය..............මම ඇය පසු පස ගියේ ඔවුන් දෙදෙනාගේ සන්වාදය ඇසීමට මුත් රන්බණ්ඩා කිරි බොතලේ ඉස්සරහා පඩියෙන් තබා යන්න ගොස් ඇත. මව දෙගිඩියාවෙන් කිරි බොතලේ රැගෙන නැවත කුස්සියට එන්නට විය. කෙසේ වෙටත් දවස් කිහිපයක් යනකන් සීයා ගෙන් මවට කරදරයක් නොවුන අතර රන්බණ්ඩා මුන ගැහීමට ගිය සැම වෙලාවකම ඔහු මාව මග ඇරීමට පටන්ගෙන ඇත. කෙසේ වෙතත් දිනක් මා රන්බණ්ඩා බලන්න බලන්න ඔහුගේ නිවසට ගිය විට ඔහුගේ මිත්තනිය පැවසුවේ රන්බණ්ඩා ගෙදර නොමැති බවත් මඩුවේ බලන ලෙසත්‍ය. 

මඩුවට ගිය ද එහි ඔහු පෙන්න නොසිටි මුත් මඩුවේ කොනක බුරු ඇදේ යම් දෙයක් තිබෙන බව මට වැටහුණු අතර මා ඒ අසලට ගොස් එය පරීක්ෂා කල අතර එතන තිබී හමු වුයේ මගේ මවගේ පැන්ටියකි. එහි හැම තැනක පාහේ රන්බණ්ඩා සිය දාතු පහ කර තිබෙන හැටි දැක මගේ මල්ලීද කෙලින් විය. එක අතකට එකාට වැරැද්දක් කියනත් බෑ මොනවා කරන්න ද මම ඔවා කල්පනා කරමින් නැවත ගෙදර එන්න පිටත් වුවද ගෙදර ගොස් කිරීමට වැඩක් කුත් නැති එකේ පොඩක් කැලේ පැත්තට යන්න ඔනේ අඩුම ගානේ ලාවුලු, වරකා ගෙඩියක් හරි කන්න පුලුවන්නේ... 

ඔහොම හිතාගෙන මන් කැලේ පැත්ත ගියා. කැලේ ඇතුල හරිම අමුතුයි මොකද මෙ පැත්තෙ ගොඩක් තියෙන්නේ පරණ රාජ් දානියක සලකුනු ඔහොම ටිකක් ඉස්සරහට එද්දීම එකපාරටම පස් කන්ඩියක් කඩාගෙන මාව වැටුනා වන්කගිරියක් වගේ ඇතුලට හැම තැනම කලුවරයි එදා මන් හිතුවා ඉවර තමා කියලා යාන්තන් ඉර අව්ව වැටෙන තැනක් පෙන්න තිබුණා මන් හෙමින් හෙමින් ඒ පැත්තට අවා.. මටම අදහාගන්න බැරිවුණා එතන ඒ ඉර අව්ව වැටෙන්නෙ බෙහෙත් ඔරුවක් වගේ එකකට ඒකේ කවුදෝ එක්කෙ ඉන්නවා. හැල හොල්මනක් නෑ මැරිලා වගේ මට බය හිතුනා දැන් ඉතින් බය උනා කියලා එලියට යන්න කියලා ඈ ටික වෙලාවක් ඉදලා හෙමින් හෙමින් ආයෙත් එතනට ලන් වුනා කොන්ඩේ වැවිච්ච කොට මිනිහෙක් එකේ ඉන්නවා. 

කතා කලා කලා කිසිම හැල හොල්මනක් නෑ... ටික වෙලාවක් ඉද්දී තමා දැක්කෙ එතනම ඉස්සරහා මොනවාද සටහන් කරලා තියෙනවා එවා චිත්‍ර වගයක් ඔන කෙහෙල් මලක් කියලා එකේ තියෙන විදිහට වැඩේ කරා කරලා ටිකක් වෙලා යද්දී මෙන්න '' මේකාට පන අවා එකපාරට නැගිට්ට වු මන් දිහා බලන් ඉන්න විදිහට මන් හිතුවා ඉවර තමා කියලා එත් පොර එකපාරටම 

කුරු මිනිහා හා හා හා හා මොකද නෝ බිරන්තට්ටු වෙලා . මේ කීවෙනි රජුගේ කාලෙද? බොලව් ! මොකෝ තොගේ කටේ අග්ගලද.... 

මම - නෑ නෑ 

කුරු මිනිහා - මොනවා උනත් උඹ නිසා මන් ඇහැරුනා 

මම - ඔ ඔව් 

කොහොම හරි මේකව ශෙප් කරගෙන මන් එතනින් එලියට අවා මු නිකන් ඉන්නෙ කරකවලා අතැරියා වගේ මුව මග දලා යනත් බෑ මු ගෙදර අරන් යනත් බෑ ඌට තෙරුම් කරලා දුන්නා උඹ ඉන්නෙ දැන් රජ කාලේ නෙමෙ කියලා ඌ එක තෙරුම් ගත්තා. මෙහෙම උඹ ගෙදර අරන් යන්න බෑ කිව්වාම ඌ 

කුරු මිනිහා - හාහ් යකෝ උඹ තාම දන්නෙ නෑ මන් කවුද කියලා මට පෙන්නෙ නැතුව ඉන්න පුලුවන් ඔන්න බලපිය,


එත් එක්කම මු පෙන්නෙ නැතුව ගියා.....යකෝ මෙකා මාරයි නේ මන් මුව ගෙදර එක්කන් අවා. එද්දී අම්මා ගෙදර දොර කොඩ ගාව ඉදන් පාර බලන් ඉන්නවා

 මව - කොහෙද ළමයෝ ගියේ.. 

මම - පොඩක් ඇවිදින්න ගියා 

මව - හොද පොඩ්ඩ දැන් හවස් වීගෙනත් එනවා 

මම - හරි හරි දැන් අවා නේ 

කුරු මිනිහා - අම්බේ කවුද බන් මේ කොමලී දැක්කාම ඇගම පන නැතුව ගියා

 මම - ඒ උඹ කට වහන් ඉදින් ඔය අපේ අම්මා නැතත් උඹත් සුන් මාත් සුන් 

කුරු මිනිහා - හරි හරි 

ඔහොම එදා හවස් වරුව ගෙවිලා යද්දී 

කුරුමිනිහා - මේ මන් දැන්වත් පෙන්න එන්නද ? 

මම - එපා යකෝ තොට ඔල්මාදෙද? 

කුරුමිනිහා - මේ ඇහුනද මේ කාලේ බවලත්තු මාර හැඩයි නොවැ බන් 

මම - හම් 

කුරුමිනිහා -මෙකිගේ පුක තමා පුක

 මම - ඒ කට පරිස්සමෙන් 

කුරු මිනිහා - අනේ නිකන් පලයන් උඹත් ආසයි නෙද මෙකිගේ පුකට මන් දන්නෙ නැද්ද?

 මම - ඈ උඹ කොහොමද එක දන්නෙ 

කුරු මිනිහා - හවුනා මන් දන්නෙ නෑ බන් නිකන් කිව්වෙ ඒ කියන්නෙ ඇත්ත නේ 

  මම - විකාර නොකර ඉදින් 

කොහොම හරි අම්මා මේ වෙන කොට නයිටියයි හව්ස් කොට් එකයි දාගෙන සාලේට ඇවිත් පැත්තක තිබ්බ කබඩ් එකේ තිබුනු විදුරු බඩු ටිකේ දුවිල්ල පිහිනවා එයා නැමිලා ඉන්න නිසා එයාගේ තඩි පස්ස අපේ පැත්තට නෙරලා තියෙනවා ඔහොම ඉන්න කොට කුරු මිනිහා මොකක්ද එකක් කටින් මුමුනලා අම්මා ඉන්න පැත්තට ඇගිල්ල දික්කලා එත් එක්කම ආපු හුලන් පාරට අම්මා ඇදන් හිටපු නයිටියයි හව්ස් කොට් එකයි දෙකම උඩ ඉස්සුනා විනාසයි එත් එක්කම අම්මගේ ලොකු පස්ස එහෙන් පිටින්ම එලියේ වෙලාවට ඇදන් හිටපු සුදුපාට පැන්ටිය තිබ්බ නිසා හොදයි. එක දැකලා මට පිස්සු වගේ අම්බෝ එකේ සයිස් ඒ වගේ ලොකු බෝල පස්සක් මන් අඩුම ගානේ වැලක වත් දැකලා නෑ.මේ වෙද්දී ඇස් ලොකු කරන් මවගේ විසල් පස්ස අඩනිරුවත බලන්න ඉන්න කුරු මිනිහව දැකලා මට කෙන්ති ගියේ නෑ,ඒ ඇයි කියලා මට තෙරෙන්නෙත් නෑ කොහොම හරි තත්පර කිහිපයක් අප දෙදෙනාම ඒ දර්ශන පෙල රස විදින්දා

 ......ඔහොම රෑ වීගෙන එද්දී හරියටම මම නිදාගන්න කිට්ටුව සීයා ගෙදර අවා මට ඇහුනා සද්දෙ පොර බීලා වගේ එත් එකා බීලා නෑ කියලා අම්මා දන්නෙ නෑනෙ කොහොම හරි මායි, නොපෙනෙන්න ඉන්න කුරු මිහිහයි වැඩේ හොරාට බලන් හිටියා, එදා වගේ ම අම්මා අමාරුවෙන් සීයාව එයාගේ කාමරෙට ගෙනිච්චා ගෙනි යන ටිකට මේ නාකියා එදා වගේම ඇයගේ විශාල පස්ස හව්ස් කොට් එකට උඩින් මිරික මිරික ගියා. මෙතන මන් විතරක් නන් කමක් නෑ කුරු මිනිහාත් ඉන්නවා දැන් ඉතින් පලක් නෑ ඌත් මේ ගැන දැන ගත්තා

 කුරු මිනිහා - සෙල්ලන් නෑ කොලුවෝ නාකියා හෙනම වල් හොදේ, මේ උඹේ සීයා නෙද? 

මම - හම් 

කුරු මිනිහා - මූ ලගදිම ඔය උඹලාගේ අම්මගේ පුක පලනවා 

මම - ඉතින් එකනේ උඹ මට උදව් කරපන් එක නවත්වන්න

 කුරු මිනිහා - හම් හම් 

එදා රෑ සීයා වෙන කිසිවක් කරන්න ගියේ නැත. කෙසේ හෝ පහුවදා උදේම මවගේ දුරකථනය නාද වු අතර ඊට මාද ඇහුම්කන් දෙන්න විය.කතා කරන්නෙ මගේ මිතනිය බව මට වැටහුම් විය. 

මව - ඔව් අම්මෙ ඇයි මේ උදේම 

මිත්තනිය - පුතේ ඊයේ රෑ කවුද කට්ටියක් ඇවිත් පුතාව අරන් ගියා උන් මහ නරක මිනිස්සු 

මව - අනේ මගේ මනුස්සයා ඔකුන්ට මන් හොද වැඩක් කරනවා 

මව දුරකතන විසන්ධි කර ඇඩීමට පටන්ගෙන ඇත .ඔය අතරේ කුරු මිනිහා

 කුරු මිනිහා - කොල්ලො මට දැනෙනෙ විදිහට උඹලා තාත්තාට කරදරයක් නෑ එයා හොදින් හැබැයි ඉස්සරහට කරදරයක් වෙන්න බැරි නෑ 

මම - උඹ කොහොමෙයි දන්නෙ

 කුරු මිනිහා - මම ඒ කාලේ ඔය යන්ත්‍ර මන්තර වැඩ කොලා ඉතින් මට ඔවා කියන්න පුලුවන් 

මම - එහෙමද? එහෙනන් අපේ තාත්තා බෙරලා දියන්කෝ 

කුරු මිනිහා - කොල්ලෝ මාත් උඹලාට උදව් කරනන් එත් මට වඩා ඕක හොදට කරන්න පුලුවන උඹලාගේ අම්මට 

මම - ඒ කොහොමද? 

කුරු මිනිසා - උන් මිනිස්සු මේ ගැනියෙක් අනික එසේ මෙසේ ගැනියෙක් නෙමෙ රුපෙන් අගපසග ඔන එකෙක්ව සුටුස් ගාද්දී වශී කර ගන්න පලුවන් අනික එසේ මෙසේ පුකක්ද තියෙන්නෙ ඕක පද්දලා කතා කරානන් ලොකයක් අල්ලන්න පලුවන්, මෙහෙමයි උඹ මෙහෙම කොරපන් උඹ එයාව එක්ක වරෙන් මන් එදා හිටපු ලෙන පැත්තට කියපන් මහා බල සම්පන්න රිශිවරයෙක් ඉන්නවා කියලා ඉතුරුටික මන් බලා ගනන්

 මම - මොනවා කරන්නද එහෙනන් මන් එහෙම කරනන් 

කොහොම හරි උදේ වරුවේ කුරු මිනිහා ගියා උගේ හිටපු තැනට ඔක සීයාට කිව්වාම සීයා කොහෙදෝ තියලා තුවක්කුවක් උස්සන් අවා අම්මා කෑ ගහලා යන්තන් සීයා නිහඩ උනා. ඔය අතරේ සීයා හේනට යන්න ගියා මෙක වෙලාව කර ගත්ත මම අම්මට කිව්වා අර රිශිවරයාගේ කතාව එත් එක්කම හනිකට ලක ලැස්ති උන ඇය යන් කියලා එලියට බැස්සා මම මවව ඒ ලෙනට එක්ක ගියා. මෙන්න අපි යද්දී මේකා ඉන්නවා රතු පාට රෙද්දකුත් ඇදගෙන, මොක උනත් ඌ කොන්ඩේ වවාගෙන රැව්ල වවාගෙන ඉන්න හැටි දැක්කාම අම්මා බය උනත් තාත්තා ගැන දැන ගන්න ඔන නිසා ඌ ගාවට ගියා. කොහොම හරි ඌත් වැඩේ අත ඇරියේ නෑ අම්මා කියන්න කලින් වෙලා තියන දේ ඔක්කොම කිව්වා අම්මට මාර සතුටුයි. 

මොකද තාත්තා කරදරයක් නැතුව ඉන්නවා කියපු නිසා. කොහොම ඌ කිව්වා මවත් ඔයාට පුලුවන් ඔයාගේ මනුසයා බෙරගන්න කියලා 

මව - මන් මොනවාද කරන්න ඔනේ තාපස තුමා

 කුරු මිනිහා - උඹ උඹේ ගැනුකම පාවිච්චි කරපන් 

මව - ඒ කිව්වේ 

කුරු මිනිහා - උන් මිනිස්සු උඹ උඹේ අගපසග පෙන්නලා උන්ව රවට්ටලා වැඩේ කොර ගනින් 

මම නෑහුනා වගේ හිටියා 

මව - අපෝ එක බෑ තාපස තුමා 

කුරු මිනිහා - බැරිනන් නිකන් ඉදපන්, අනික ඔය කරදරෙට මාත් පිහිට වෙන්නන් ඔය ගමන යන්න මාත් එනන්.

 මව - අනේ ලොකු දෙයක් 

කුරු මිනිහා - හැබැයි ඉතින් උඹට මන් කිව්ව දෙවල් කරන්න වෙනවා, මට පුලුවනි උඹට යම් සටන් කලාවක් උගන්න හෙට උදේම වරෙන් ඒ වගේම උඹලාගේ ගෙදර ඉන්න අර නාකි වල් හිවලට නොකිය වරෙන් 

එක කිව්ව ගමන් අම්මගේ ඇස් උඩ ගියා. 

මව - තාපස තුමා දන්නෙ කොහොමද 

මව සද්ද නැතුව හෙමින් හොරාට ඇහුවා 

කුරු මිනිහා - මන් රිශිවරයෙක් බොල මට ඔය ඔක්කොම පෙනවා 

කෙසේ වෙතත් අපි එතනට සමු දී නැවත ගෙදර අවා. ගෙදර ඇවිත් මව කල්පනා කරමින් පසු වු අතර දන්නෙම නැතුව කාලේ ගෙවිලා ගියා පහුවදා සීයා හේනට ගිය විගසම මව නැවත කුරු මිනිසා බැලීමට යන්න පිටත් වුනා මද වෙලාවකට පසු අප ඔහු ඉන්න තැනට පැමිනයා. එත් සමග මේ කුරු මිනිසා මට බෙහෙත් කොල වර්ග ටිකක් කියාගෙන කියාගෙන ගියා එවා මට හොයාගෙන එන්න කියලා කිව්වා, 

මම - මේවා හොයන් එන්න නේ කියන්නෙ 

කුරු මිනිසා - ඔව් 

මම - යකෝ උඹ හදන්නෙ මාව යවා ගෙන මම ගියාට පස්සෙ උඹ ....උඹේ වැඩේ කරගන්න නෙද? බෙල්ල ගැලවෙන්න දෙන්නෙ

 කුරු මිනිසා - කෑ ගහන්න එපා උඹ ඉද්දී ඒවා කියන්න බෑ කොලුවා උඹ අන්න අර පිටිප්සට ගිහින් වහන් වෙලා ඉදපන්. 

මම - හම් ආන් එහෙම වරෙන් ...............මන් මෙවා අරන් එනන් අම්මෙ. 

මව - පරිස්සමෙන් කෙසේ හෝ මන් හොරාට ලෙන පිටිපස්සට වී වැඩෙ බලාගෙන ඉන්න විය. 

කුරු මිනිහා - ඔබට පිරිමි ගානක් එක්ක හැප්පෙන්න වෙනවා දරුවෝ 

මව - හම් මම දන්නවා තාපස තුමනි 

කුරු මිනිහා - උඹට උන් එක්ක ගහගන්න ඔනෙ නෑ එකට මන් දෙයක් කියලා දෙනම් 

මව - හොදමයි 

එත් එක්කම එකවරම තම ඇද සිටි තාපස වස්ත්‍රය ගලවා දැමු මේ කුරු මිනිසා මව ඉදිරියේ හෙලුවෙන් සිටගෙනට විය. එත් එක්කම මව මෙන්ම මටද කුරු මිනිසා සතුව තිබු අගල් 7 පමණ දිග නහර පැද්දිච්ච ලිගුව පෙන්න විය. එත් සමග මව බය වී අහකබලා ගන්නට විය.



                                     මතු සම්බන්ධයි !  




අලුතෙන් එන Wal Katha සේරම කියවන්න එකතු වෙන්න අපේ Telegram Channel එකත් එක්ක, Channel එකක් නිසා ඔයා Join උනා කියල කාටවත්ම පෙනන්නෙ නෑ. 100% Privacy Guaranteed

Join Our Telegram Channel: 

Post a Comment

Previous Post Next Post